De zoektocht

Waar begin je te zoeken naar iets waar je totaal buiten staat?
 Een comedy-optreden bijwonen kan je toch niet beschouwen als “er deel van uitmaken”, niet toch?
Is het een kleine wereld, een grote wereld? Geen idee.
Nu ja, ik zal het gelukkig niet allemaal zelf moeten uitzoeken zoals echte pioniers dat deden althans, dat hoop ik. Pioniers hadden tenminste nog een kompas. Ik heb alleen Google. Maar goed: het internet, het venster op de wereld.
Na een paar uur zoeken heb ik al het een en ander gevonden.
Workshops! Dat lijkt me een goed punt om te beginnen.
Van start tot finish! Leren moppen schrijven, leren welk soort humor je wilt brengen, leren hoe je op een podium moet staan zonder eruit te zien alsof je net een bos brandnetels komt uitgewandeld…

Alles wat ik zoek om me ergens aan vast te houden zit in die workshops vervat, lijkt me.
Helaas is alles net begonnen of al volzet.

Volzet? Echt? Mijn motivatie zakt meteen in mijn schoenen.
 Ik ben dus niet alleen, fijn, denk ik?
Oké, ik bijt door en mail naar Bas. Nog geen week later krijg ik al antwoord. Wat had je anders verwacht van dit snelle medium?
 Zijn antwoord: voorlopig geen workshops, hij laat iets weten zodra ze weer starten.
Het perfecte antwoord om meteen te denken: “Ach ja, laat maar.”
Maar nee, ik mag niet opgeven. Het beestje zal blijven knagen.

Is dit soms een teken van de kosmos die naar me schreeuwt: “Doe dit nu niet en zoek gewoon een andere hobby!”
 De kosmos roept wel vaker dingen naar mij die nergens op slaan en die ik gewoon negeer.
Computer uitgezet, “carrière” op pauze.


Waar ben ik toch mee bezig?