Bliep, bliep

Bliep, bliep, er komt een WhatsApp‑berichtje binnen.
Het voorstellingsmoment zal op 9 april plaatsvinden.
Een stoot adrenaline schiet door mijn lijf. Niet meedoen zou voelen als een mislukking van mijn missie.

Een zaal vol onbekenden is toch iets helemaal anders dan de laatste oefening in een vertrouwde omgeving, waar iedereen elkaar kent en weet waarom we daar zijn.

Het gaat niet om een voordracht, daar is het mooi meegenomen als je hier en daar een grapje plaatst. Maar een open mic kan je daar niet mee vergelijken. Als je daar maar af en toe een grapje brengt, word je vrees ik snel op je plaats gezet.
Binnen de 20 seconden een lachsalvo uitlokken, waarna je weer zo’n 30 seconden krediet krijgt om een nieuwe grap te plaatsen, krediet dat je meteen kwijt bent als er geen nieuw lachsalvo volgt. Dat zijn ruwweg zo’n 16 grappen op een speelmoment van 8 minuten, of zoals Oscar Crucke het zou zeggen: tempo, tempo, tempo!